İçeriğe geç

İNSANLAR, İNSANCIKLAR. 

24 Ekim 2015

Az gitmişler uz gitmişler derenin tepenin düz olduğunu görmedim ama düz gidilmez herhalde inip inip çıkmışlardır dereleri tepeleri.

 

Hayat bu gaile dediğimiz akla gelmedik hadiselerin yaşantıları ile dolu. Sıkılıp şöyle bir ne oluyor yahu deyip dünyamızı dinlediğimizde ne kadar yorgun ne kadar yol geldiğimizi yolumuzun dere ve tepelerini iniş ve yokuşlarını nasıl geçtiğimizi şöyle bir düşünüp gözlerimizin önüne getirdiğimizde az buz yol almadığımızı görürüz. Nerelere çıktığımızı nerelerden indiğimizi hastalık ustalık, yüzümüzün güldüğü sevinçlerimizden kara kara düşünüp hasta olmalarımıza bazen isyan bazen nisyanlarımıza kadar.

 

Bunlar dünyanın halleridir imtihana çekildiğimiz, soru cevapları anahtar kelimeleri kendimizin hazırladığı, soru şıklarını kendimizin yazdığı bir imtihandır bu.

Cevaplarını da kendimizin verdiği…

 

Zamanı gelipde dünyadan göçerken yaşı 50’nin üstünde göçen insanların bir çoğu küskün giderler. Kime? Dünyaya derken insanlara. Ailesine, eşine, çocuğuna, dostuna, yol arkadaşlığı kader birliği yaptığı yoldaşlarına…

 

Yol arkadaşlığı biraz daha farklı birlikteliktir. Arkadaşını seyahatte, yolda tanırsın derler. Yol iki nokta arasında ki mesafeyi katetmektir, geçmektir, o mesafede beraber yürümektir, o yolu beraber gitmektir.

 

Susuzluğu var, açlığı var, yorgunluğu var, teselliler var, sevinçler üzüntüler sırt sıvazlamalar, sarılmalar, gülümsemeler, başarılar, küsmeler, kızmalar var ama tüm bu şartlara rağmen kader birliği yapılmıştır, söz verilmiştir, yoldan dönmek, yoldan çıkmak, yarı yolda bırakmak yoktur.

 

İşte bu yolda dere tepe düz ve düzgün gidilir. Takılmalar, sarkmalar, atılmalar, satılmalar olmaz. Anca beraber kanca beraberlik içindir verilen sözler.

 

Sözünden dönenin kaşığı kırılmaz ama tamir olmayan bir yer kırılır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

From → BASINDAN

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: