İçeriğe geç

BEYAZ DÜNYA

1 Ocak 2016

 

 

Hayal Pastanesi’ne girdim yılbaşı akşamına sipariş vermişlerdi. Bembeyazdı her yer. Vitrine yaklaştım içindekilere bakarak, “Hoşgeldiniz” dedi vitrinin arkasından bir ses sanki yabancı değilmiş gibi. Belki bana öyle geldi. Vitrindekilerden alıp mutluluğa götürecektim. Masalar sandalyeler beyaz tavan, avize kristal, yerler daha beyazdı. “Oturayım siz hazırlayıncaya kadar” dedim. Çikolatalısından siparişimi verdim.

 

Şöyle bir ohhh çekerek otururken koltuğa

Kollarımı bağladım dayandım masaya.

 

O an başka bir alem oldu yuvarlak masa.

Ölüm yok dediler yaşlanmakta yok oysa.

 

Beyazların içinde bir dünya, gülen mutlu insanlar.

Beyaza bizim dünyamızda ki gibi beyaz demiyorlar.

 

Başka renk yok renkleri bilmiyorlar.

Burada uçarak yürüyorlar ve hep gülüyorlar.

 

Dalmışım. Bu benim çocukluğum dedim sessizce, içimden gizlice. Allah Allah beyaz ayakkabılarım çoraplarım her giydiğimde annem kirletme derdi. hiç kirlenmemiş elbiselerim. Kir yok ki. Çirkinlik laf küf toz duman yok ki. Neden dermiş acaba. Şimdi ben diyorum torunlarıma. Onlarda bembeyazlar ama dünyalarını biz boyuyorduk gri fonda karalara.

 

“Siparişiniz hazır” dedi bildik ses döndüğümde,

Beyazlıklar beyazlıklar alabildiğince.

 

Bayağı çok yeni yıl yaşamışım.

Ne yalan söyleyeyim. Kırkından sonra renklerle tanışmışım.

 

Sizlerinde saymayı unutacağınız kadar nice pırıl pırıl beyaz yıllar dilerim.

From → BASINDAN

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: