İçeriğe geç

ÜÇÜNCÜ BAHAR

15 Ağustos 2020

ÜÇÜNCÜ BAHAR
Her baharın çiçeği her bayırın otu farklı olur.
Her dağın bir bulutu, tepelerin şahini, yükseklerin kartalı olur.
Havası farklıdır enginlerin,
Fırtınası başkadır denizlerin,
Her yiğidin bir yoğurt yiyişi
Her yoğurdun bir ekşiliği vardır.
Tufanlarda ki karışıklığın,
Alınlarda ki kırışıklığın,
Kaleme alınmış yazıların,
Bir anlamı bir hikâyesi vardır.
Baharlarda yeşermiş kır çiçeklerinin naifliğini
Renginin koyuluğunda, kısa boyunluğunda,
Kokusuz oluşunda
Tüm bunlara rağmen anlamlı güzelliği vardır.
İlk bahara anlam katan bunlardır.
Gergefe işlenir,
İğnelere dişlenir,
Gönüllere seslenir,
Dillerde söylenir.
Kimi bir halının köşesinde,
kimi tezgâha gerili çözgü iplerinde.
Masal olur anlatılır.
Türkü olur söylenir.
Sevgi olur gözlerde buğulanır.
Ses olur kulaklarda uğuldanır.
Ama illa ki hasret olur gönüllerde dağlanır.
Birinci baharın tazeliği, renklerinin canlılığı, kokusu,
Bir diğer baharda yaşanmaz.
İkinci bahar derler renkler siyah beyazlanmış.
Azalan renkler pastel, soluk olmasa da donuktur.
Derin çizgiler
Oluktur, kıvrım kıvrım yüzde,
Paralel olmuş alında.
Gözler çukurlarda.
Sabitleşmiş bakışlar.
Kulaklarda çınlayışlar.
Duyulur ta eskiler.
Gel zaman git zaman
Ömrün varsa işte o zaman
Bir başka baharda yeşerir otlar.
Kısadır, arada sarıları da olsa.
Çiçekleri çok daha az yaşar, hem de geç açarlar
Bir açar bir kaybolurlar,
Üçüncü baharda her şey kısa, zaman dardır.
Gün geç doğar erken batar.
Renkler en soluk halindedir.
Rüzgâr sühunetli ılık eser.
Çiçeklerin boynu bükülmez
Zaten büküktürler.
Yarın solup diğer, gün döküktürler.
Kalın, kısmen kuru palamut ağaçlarının karalığında ki gölgelerde
Eğleşir kuytulanır esintiler.
Sararmaya yakındır yeşiller,
Hatta sarı gibidirler.
Solgundur, durgundur, sessiz mi sessizdirler.
Üçüncü bahardır adı ama teselli yakıştırmasıdır.
Yapraklar dökülür,
Yüzler süzülür.
Yalnızlıktır duyulan.
Şöyle bir başları kaldırıp da bakıldığında sizi farkeden yoktur.
Her şey, herkes, her canlı, hızlıdır.
Rüzgâr yapar dururlar yanınızdan geçerken.
Burasının size göre olmadığı ayan beyan ortadadır.
Böyle bahar mı olur?
Kuş sesi,
Sevenlerin busesi,
Dostlarınızın nefesi yoktur.
Yalnızlığın sesi duyulur
Bir de çok uzaklardan derinlerden bir ses.
Toprak hep rutubet kokar, yaştır.
Başlangıç da burası, bitiş de burasıdır.
Bir an gelir üstünü örter baharın, tüm kokularını gizler.
Ne çizgi kalır, ne de izler.

From → ŞİİRLER

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: