İçeriğe geç

USTAMIN ARDINDAN

19 Haziran 2012

USTAM YAŞAR MERCÜL’Ü KAYBETTİM USTALIĞI BEN DE YAŞIYOR.

İnsan hayatında dönüm noktaları vardır, bunlar birkaç taneyi geçmez meslek edinmek, evlilik, iş hayatı, baba olmak gibi.
Yıllar önce 70’li yıllardı benim hem okul hayatından sonra Manisa’ya dönmeme hem de evlendiğim kızı tanımama sebep olan dönüm noktam bu o yıllara ve onun bürosunda çalıştığım zamanlara rastlar.

İşe nasıl girdiğimi bürosunda nasıl çalışmağa başladığımı hatırlamıyorum ancak yanında nasıl eğitildiğimi çok iyi hatırlıyorum.1970 yılı idi o tarihlerde Yıldız Mimarlık Akademisi ikinci sınıftaydım. Yaz tatilinde koşarak geldiğim Manisa’da hem mimarlığı pratikte öğrenmek hem de belediyeyi tanımak için çalışmaya başlamıştım. Bana hem ağabeylik hem ustalık yapıyor idi, kendisi de çok iyi bir mimardı, Manisa da çizdiği projeleri bina cephelerine bakarak hala tanırım bilirim çok farklı bir mimari anlayışı vardı, 1973-77 yıllarında Manisa Belediyesi Meclis Üyeliğinde bulunmuş, Buca da öğretim üyeliği yaptığı yıllarda katıldığı müze yarışmasında ödül almıştı.

Mimarlık mesleğime onunla çalışırken çok şey katmış çok şey öğrenmiştim. Eski adliye yanında ki Dede Apartmanının katlarına sırtımda kapı kasası taşımış Salihli’de uygulamasını yaptığı Emlak Kredi Bankası şube inşaatının kalıplarını bir akşamüzeri Oktay ile birlikte (o traktörü kullanıyordu) traktörün çamurluğu üstünde Salihli’den taşımıştık. Böylesine çalışıyor ancak yeri geldiğinde de Kordon da Kemal’in yerinde sütlü balığı yine onun arkadaşları benim ağabeylerim dediklerimle birlikte yiyor arada bir felekten bir gün çalıyorduk.

Çalıştığım zamanların ücretini almamak için Allahaısmarladık demediğim bir yarıyıl tatilinden sonra İstanbul’a dönüşümde sabah beni büroda göremeyip nerede olduğumu öğrendiğinde istasyona harçlığımı yetiştirmişti.

Büro açtığımda tatillerde onun yanında iken çalıştığım masayı bana büromu açarken vermiş cetvel gönye gibi çizim aletleri ile de masamı donatmıştı, o yıllarda müteahhitliğe başladığından projelerini ben çizmeye başlamıştım o tashih ediyordu. Yine o yıllarda hediye ettiği Ölçü cetveli hala masamın çekmesindedir.

İyi bir insan, iyi bir mimar, iyi bir ustaydı.
Allah rahmet eylesin üzerimde çok hakkı vardı.

Azmi Açıkdil

From → BASINDAN

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: