GEZENTİ BİZİMKİLER

Vav Kafede oturuyoruz sohbet muhabbet güneş geldi, güneş gitti, akşamı batırdık 

Saat 22.00 oldu kalkarken Aysun Hn.” yarın Kozbeyli’ye kahve içmeye gidelim” dedi. Hep bir ağızdan orkestra şefine bakmadan koro halinde tamam dedik. 

İki araba gideceğiz Şakirin Kahvesinde buluşacağız Cavit beyleri aldım yola revan olduk. Araba 80 plus olduğu için Kozbeyli Kavşağını geçtik diyenle bu yoldan gitmiyorduk diyene cevaplar. Ama gezi sarhoşu olmuştuk. Neyse kavşağı denk getirdik Şakir’in Kahvesine geldik. Otantik dekoruyla kaplı duvarda kapının üstünde 1935’ten kalmış tabelası dahi duruyordu . Dedesi satın almış, babasına kalmış, babasından Şakir’e kalmış. İmralıdan, harbi mübadele göçmeni. Dibek Kahvesinin kokusu buram buram tütüyor kahvenin çardak altına oturduk açık havayı dahi kokutmuş.

Orta, azşekerli, şekerli, sade. Sanki Şakir’i imtihan ediyoruz her ağızdan kahvenin tüm lezzetleri soruldu Şakir’e. Kül yutmaz edayla giden Şakir çok bilmiş edasıyla kahve tepsisi elinde döndü. İmtihan heyeti kahvelerinden birer yudum aldı heyet “aaa benim ki tamam senin senin” Şakir sınavı geçmişti ama heyet acaba kopya mı çekti telaşında. Fincan tabaklarına bakınca külyutmaz Necmi edasıyla renkli lokumlara göre herkesin kahvesini işaretlemiş. 

Şakir sınavı geçti ama imtihan sorularını bıraktık özeline girdik. Şakir’e kopya verdim “bu dördü öğretmen”  “tamam abi farketmez profesörü gelsin.”  Özelden de geçti çek bakalım bir sandalye dedik. Öğretmenler emlakçı ben plancı tarla takke bedel sormaya başladık.

Sıkılan Nurdan hn “ben buradan Foça’ya eve gitmem.” Aysun hanımın elini yükseltmişti. Bahisçi İnci eli gördü. “Fırından ekmek de alırız.” Herkes de eli gördü. Diğerleri de fi tarihinden beri bahisçi. Nurdan hocam üç aylığını almış masaya bastırıyor. “Defactoya ama, oradan başlayıp Novadadan çıkacağız yani avm nin içinden geçeceğiz.” Menekşe kızımızın ziyaretlerinden yolları gözü kapalı bulan Kamuran hoca. “Buruncukta kavşaktan döneriz defactodaya girer sakıpağa da yemek novada da alışveriş.” Hadi kalkalım. Maliyeci kesin hesapcı Cavit babaya ödendi paralar. Üstü kalsın. Neden? Atyarışlarına beni de ortak edin dedi kumarbaz İnci. Evi barkı düşünerek sen anlayamazsın dedi Azmi. 

Kim takar, yaz gazeteci yaz. 

Defactodan tozuttuk. Yarışcılar altılıda kendilerinden emin, Defactoyu donattık. Sakıpağa da ziyafet novada da altılıyı takip ettik. Bir iki üçler yaşasın jokeyler, dört beş, “hadi hadi” atın üzerindeymiş gibi bizimkiler. 

Cavit baba bizim arabadan Kamuran’ı arıyor “5. ayak kimin kamuran” eller direksiyonda kulaklar telefonda “bizim.” 6. ayak koşulmadan Foça’ya geldik. Heyecan dorukta ama, evli evine yerleştik. Hanyayı konyayı ganyanı unuttuk yorgunluktan. 

Telefon geldi Cavit babadan. Altılı da bizde. 1200. TL cepte. 

İncinin acemi şansı tutmuştu ama aşı da tutmuştu. Azmi’nin paçalar tutuştu, evi barkı nasıl tutacağım telaşı almıştı.

Sağlıkla bir daha ki gezmelere.